Φαίνεται πως θεωρούμε τη θερινή εκδοχή του εαυτού μας ως τη θελκτικότερη όλων. Ακούγεται αφοριστικό έτσι όπως το διατυπώνω αλλά όχι, μια απλή παρατήρηση είναι μετά από περιηγήσεις στα φωτογραφικά άλμπουμ των μελών των κοινωνικών δικτύων. Ακόμη κι αν δεν είναι οι τέλειες, τις καλοκαιρινές μας φωτογραφίες διαλέγουμε να επιδείξουμε. Ηλιοκαμμένοι ώμοι που ανασηκώνονται ναζιάρικα, βλέμματα γελαστά πάνω από γυαλιά ηλίου που έχουν κατέβει χαμηλά στην ξεφλουδισμένη απο τον ήλιο μύτη και αγγίγματα, πολλά αγγίγματα.

Έχοντας πολλές ώρες πτήσεις στις παρέες, τα έχω σπουδάσει τα αγγίγματα. Κοιτώ τις φωτογραφίες αγνώστων σε μένα παρεών έτσι όπως ποζάρει ο καθένας τους, “χυμένος”, τάχα μου νωχελικά κι αδιάφορα πάνω στον άλλον και προσπαθώ να αποκρυπτογραφήσω τις μυστικές καλοκαιρινές τους ιστορίες. Ποιος γουστάρει ποια χωρίς να έχει τολμήσει ποτέ να της το εκστομίσει; Πόσα καλοκαιρινά βράδια έχει ξενυχτίσει ακούγοντας ιστορίες για τον γκόμενο που δεν της κάθεται παριστάνοντάς της το φίλο; Άραγε αυτό το καλοκαίρι, θα βρει το κουράγιο να της δείξει τί αισθάνεται ή και πάλι θα παριστάνει την εξομολογήτρα της ενώ βυθίζεται στην απελπισία;

Προχθές, χάζευα στο facebook μια φωτογραφία από τις περσυνές καλοκαιρινές διακοπές κάποιας παρέας. Στα μάτια μου ήταν καταφανής η αλήθεια. Η Μαρία μπορεί να τα χε με τον Τάκη αλλά ο Σπύρος που είχε αφήσει και σχόλιο στη φωτογραφία, έλιωνε για τη Μαρία. Τους κοίταζα και χαμογελούσα. Σκέφτηκα να στείλω ένα μήνυμα στο Σπύρο: “Αφού είναι εμφανές ότι σου αρέσει, φέτος να της το πεις και να ξέρεις, αν κάθεται και σου λέει τα βασανά της, κάποιο λόγο έχει, δεν της είσαι και εντελώς αδιάφορος. Οι γυναίκες δεν εξομολογούνται τα βάσανά τους ούτε στον παπά χωρίς λόγο, κάτι θέλουν ακόμη κι από τον παπά όταν το κάνουν!”. Άραγε θα της το πει αυτό το καλοκαίρι;

Όλα μπορούν να συμβούν αυτό το καλοκαίρι. Μας το βεβαιώνουν τα τραγούδια, μας το θυμίζουν τα ελληνικά μυθιστορήματα, μας το υπόσχεται ο Ιούνιος στην πόλη, τα βράδια που πίνουμε ποτά στα πεζοδρόμια, οι παρέες που κάνουν πρόβες διακοπών στις κερκίδες των πρώτων συναυλιών των φεστιβάλ, εκείνη η φωνούλα μέσα μας που επιμένει: Όλα μπορούν να συμβούν αυτό το καλοκαίρι.

Νωρίτερα κατέβαινα την Ερμού προς την Ασωμάτων με σκοπο να στρίψω αριστερά στην Αποστόλου Παύλου, να συνεχίσω Διονυσίου Αεροπαγίτου και να ανέβω Σύνταγμα. Ο ήλιος στεκόνταν απέναντί μου, πριν κάνει την τελική βουτιά στο Σαρωνικό και από μέσα μου αναδύθηκε μια καλοκαιρινή εικόνα από το παρελθον, την προσπέρασα. Προσπαθώ να φαντάζομαι εικόνες από το μέλλον, εξάλλου δωρεάν είναι. Σε μια τέτοια εικόνα, οι παρέες έχουν εξατμιστεί, αυτά είναι χόμπυ για την πιτσιρικαρία και έχει μείνει μόνο ένα πρόσωπο για συντροφιά. Είναι νύχτα στην παραλία, έχει απόλυτο σκοτάδι, ο γαλαξίας λάμπει πάνω από το κεφάλι μου και βέβαια υπάρχει απόλυτη ερημιά κι εγώ κοιτάω τη θάλασσα χωρίς να εύχομαι να ήμουν κάπου αλλού, έχω φτάσει και δεν έχω αρχίσει ήδη να εξυφαίνω τα σχέδια απόδρασης. Η μόνη φυγή στην εικόνα μου είναι αυτή των οριζόντων. Όλα μπορούν να συμβούν αυτό το καλοκαίρι.`

Ιούνιος. Καλοκαίρι.Ήρθε.

Ο πίνακας αυτός, αυτό το αληθινό έργο τέχνης, είναι έργο του Μανώλη Χάρου κι έχει τον τίτλο “Η fuga των οριζόντων”. Τα έργα του Μανώλη Χάρου με τον τίτλο “4fugas” θα εκτίθενται από τις 9 Ιουνίου έως τις 18 Ιουλίου, στοΊδρυμα Εικαστικών Τεχνών Τσιχριτζή, Γρηγορίου Αυξεντίου 1 και Κασσαβέτη 18 στην Κηφισιά

This entry was posted on Friday, May 30th, 2008 at 11:55 pm and is filed under Βορβορυγμοί. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.