Περι lobbying ανοιχτής κοινωνίας, Φιλελεύθερης Συμμαχίας
Διαβάζω το ποστ της Μαριλένας και πληροφορούμαι με έκπληξη πως το κράτος μας προβλέπει το διορισμό ειδικού παιδαγωγού για παιδιά με αυτισμό.Πριν προλάβω να χαρώ, διαβάζω και παρακάτω. Αντιγράφω:
όταν το κράτος μού εξήγησε ότι ο διορισμός ειδικού παιδαγωγού για τμήμα ένταξης στο σχολείο του Θόδωρου μπορεί να γίνει αλλά δεν θα έκοβαν και το κεφάλι τους ότι θα γίνει, μού έδωσαν δυο εναλλακτικές: ή τον κρατάω σπίτι περιμένοντας ή πληρώνω δική μου συνοδό.
Νωρίτερα στο ίδιο ποστ, είχε εξάρει τη δύναμη του lobbying και στη συνέχεια έκανε την ακολουθη παρατήρηση:
Τότε δεν κατασκήνωσα έξω από κανένα υπουργείο ζητώντας όσα προβλέπονται, ίσα ίσα που ένιωσα και μάγκας που θα μπορούσα να λύσω το ζήτημα οικονομικά μόνη μου. Ποιος είναι ο προβληματικός, η ανύπαρκτη κρατική ειδική αγωγή ή η μανούλα που κοιτάζει να βολέψει το δικό της τέκνο?
Στην Ελλάδα το lobbying θεωρείται κάτι εξαιρετικά κακό. Αντίθετα, θεωρείται απόλυτα λογικό, οι ομάδες που έχουν διάφορα αιτήματα να κλείνουν τους δρομους της πόλης κρατώντας ομήρους τους συμπολίτες τους και βέβαια με αυτό τον τρόπο να τους κάνουν εχθρούς τους. Στα μέρη μας αποτελεσματικό, θεωρείται το να κατασκηνώσεις έξω από ένα Υπουργείο ή να καταφύγεις στον Τριανταφυλλόπουλο και όχι να συγκεντρωθούν 100 γονείς από την εκλογική περιφέρεια του εκάστοτε Υπουργού Παιδείας και να του γράψουν ένα γραμματάκι στο στυλ: " Άκου μεγάλε ή θα ασχοληθείς με την περίπτωσή μας ή θα εξασκήσουμε την επιρροή μας στα πλαίσια της συνταγματικής νομιμότητας ώστε να μην επανεκλεγείς". Αυτό στην Ελλάδα θεωρείται εκβιασμός και όχι εξήγηση. Ή να το γράψουν κάπως έτσι: " Είμαστε 100 γονείς και εμείς και οι οικογένειές μας θα σκεφτούμε σοβαρά να σας στηρίξουμε στις ερχόμενες εκλογές επειδή ασχοληθήκατε με την επίλυση του προβλήματος που μας απασχολεί". Όταν οι πολιτικοί εκβιάζουν τους πολίτες τάζοντάς τους προνόμια παραμονές των εκλογών είναι οκ. Όταν οι πολίτες αντιστρέφουν το ρόλο και παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους αφού σόρρυ κιόλας αλλά στις εκλογές ο πελάτης είναι ο πολίτης, αρχίζει η αριστερή μπουρδολογία.
Βέβαια, μια τέτοια στάση προϋποθέτει ότι οι πολίτες δεν έχουν τη μεταφυσική πίστη ότι κράτος παράγει ηθική και ελεεί κάποια στιγμή αυτούς που έχουν ανάγκη. Επίσης, προϋποθέτει αποκεντρωμένη εξουσία, ένα τύπο ομοσπονδιακής διακυβέρνησης όπου ο υπεύθυνος για ζητήματα παιδείας –ας πούμε–στο νομό Αττικής εκλέγεται από τους κατοίκους της. Επίσης, προϋποθέτει αποκεντρωμένο σύστημα φορολογίας. Δδλ ο πολίτης της Αττικής ξέρει ποια από τα λεφτάκια του πηγαίνουν για τα ζητήματα εκπαίδευσης και μπορεί να ασκεί έλεγχο αλλά και πίεση στον εκλεγμένο από εκείνο λειτουργό που τα διαχειρίζεται.
Αν και δε με αφορά άμεσα, δεν θα είχα πρόβλημα να συμμετάσχω σε μια καμπάνια πίεσης γιατί μου τη δίνουν στα νεύρα οι κοινωνικοί αποκλεισμοί, θεωρώ τον κοινωνικό αποκλεισμό ως την επιτομή της ανελευθερίας. Αλλά επειδή αυτές οι καμπάνιες στη χώρα μας θεωρούνται κάτι εξαιρετικά κακό και επειδή μπορεί να περάσουν ίσαμε και πέντε χρόνια για να οργανωθεί μια ομάδα ατόμων, προτίμησα να συμμετάσχω στη Συμμαχία των Φιλελευθέρων, περίπου πριν από ένα χρόνο.
Με την πρόταση της Φιλελεύθερης Συμμαχίας για καθιέρωση κουπονιού εκπαίδευσης, τέτοιες ανισότητες και κοινωνικοί αποκλεισμοί θα ρυθμίζονταν και οι ειδικές ανάγκες των παιδιών θα αντιμετωπίζονταν αποτελεσματικά, χωρίς διάφορους ενδιάμεσους, επιτροπές και άλλα προσκόμματα.
Όμως γιαυτά που έγιναν στον ένα χρόνο που πέρασε, θα τα λέμε αναλυτικά τις προσεχείς εβδομάδες.


Καταρχήν ευχαριστώ πολύ.
Δε σου κρύβω ότι όσο έγραφα σκεφτόμουν το ποστ σου που έλεγες τα περί καναπέ, ίσως ήταν το πρώτο που έγραψες για τη ΦΣ και πόσο με είχε επηρεάσει.
Στο θέμα του lobbying συμφωνούμε απόλυτα. Διάβαζα στις πρώτες σελίδες του american vertigo του Μπερνάρ Ανρί Λεβί-ΓΜΤ περιέργως δεν το έχω μαζί μου-για μια αραβική κοινότητα στην αμερική. Έγραφε ο BHL πόσο εντύπωση του έκανε που είδε και ακουσε άραβες να μιλάνε με ζήλια και θαυμασμό για το εβραϊκό lobbying, πόσο αποτελεσματικό ήταν και πόσο προσπαθούν μιμούμενοι τον τρόπο τους στην προσέγγιση των πολιτικών να τους ξεπεράσουν.
Μαριλένα February 7, 2008 @ 10:49 am
Καλημέρα έχω την αίσθηση ότι στην Ελλάδα το lobbying ταυτίζεται με τα “διαπλεκόμενα συμφέροντα”. Από τα δε τελευταία δεν ξέρω πόσα είναι όντως τέτοια και πόσα θύματα της υπεραπλούστευτικής ανάλυσης.
Ντροπαλός February 7, 2008 @ 1:09 pm
Με συγχωρείτε γιά το άσχετο εδώ σχόλιο, αλλά θα ήταν άσχετο σε όποιο ποστ σας κι αν το έγραφα: μήπως μπορείτε να σκουρείνετε τη γραμματοσειρά σας γιατί δυσκολεύομαι η υπέργηρος νέα να αναγνώσω;
Ευχαριστώ!
ιφιμέδεια February 7, 2008 @ 2:23 pm
Για να γίνει lobbying χρειάζονται ενεργοί πολίτες και όχι αποβλακωμενοι δανειολήπτες που απαξιώνουν τα πάντα εκτός από το χρήμα. Παρ’ όλα αυτά διατηρώ την αισιοδοξία μου…
flo February 7, 2008 @ 3:01 pm
Καλό το lobbying αλλά στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι και αποτελεσματικό. Lobbying κάνουμε για να παρουσιάσουμε θέσεις και απόψεις στη νομοθετική εξουσία έτσι ώστε να βγαίνουν καλοί νόμοι. Από τη στιγμή που βγαίνει ο νόμος και δεν εφαρμόζεται δεν κάνουμε lobbying αλλά μηνύσεις.
Το πρόβλημα, στην Ελλάδα, είναι η Δικαιοσύνη. Αργή και αναποτελεσματική είναι ουσιαστικά ανύπαρκτη. Κι άντε να βρεις το δίκιο σου σε μια περίπτωση σαν κι αυτή. Διότι τι να την κάνεις την δικαστική δικαίωση έπειτα από 7+ χρόνια όταν την χρειάζεσαι αμέσως.
λ:ηρ February 7, 2008 @ 7:00 pm
το μεγαλύτερο δώρο που μου έκανε η ΠΑ είναι που με έβγαλε από τη γυάλα μου και με υποχρέωσε σε επαφή με (ας το πούμε τυχαίο) δείγμα των συνομηλίκων μου.
Και έχω βεβαιωθεί ότι δυστυχώς ότι τα συστατικά της κακοδαιμονίας μας όχι μόνο δε μειώθηκαν, αλλά προμηνύουν ακόμη χειρότερη παρακμή. Η κοινωνία μας θα νοιάζεται μόνο για μία καλή τηλεόραση που θα δείχνει τατιάνα και δεν πρόκειται να κοιτάξει τι γίνεται κάτω από το μπαλκόνι της.
dimitris kaberos February 8, 2008 @ 12:00 am
Όπως είχα υποσχεθεί και από την πρώτη στιγμή, θα παρακολουθούσα έτσι κι αλλιώς την προσπάθεια και την όλη παρουσία της Φιλελεύθερης Συμμαχίας. Κι αυτό παρά το ότι η συνολική εμπειρία της ζωής μου με έχει φέρει, τελικά, πιο κοντά σε άλλους σχηματισμούς… Αυτό δεν έχει καμμία σχέση - το σπουδαίο, άλλωστε, σρτην χώρα μας είναι να ακούγονται απόψεις συγκροτημένες, που να δείχνουν προβληματισμό γόνιμο, κι ας διαφωνούν πολλοί με αυτές.
Η Φ. Σ., λοιπόν, βλέπω πως επιχειρεί παρεμβάσεις, αρθρώνει λόγο, τέλος πάντων, κι αυτό είναι από μόνο του ένα κατόρθωμα… γιατί η στατικότητα ποτέ δεν ωφέλησε κανέναν.
Τα κοινωνικά προβλήματα, όπως ο αυτισμός και πολλά άλλα, μικρότερα ή μεγαλύτερα, χρειάζονται αντιμετώπιση κι όχι παχιά λόγια ή χώσιμο κάτω από το χαλί. Γνωρίζω, δυστυχώς, γονείς παιδιού αυτιστικού εξουθενωμένους πια, ανθρώπους 40 χρόνων, που γέρασαν σε 5-6 χρόνια, παλεύοντας μόνοι τους και - το χειρότερο - απομονωμένοι…
Κάθε νέα άποψη, όποια κι αν είναι, μπορεί να συνεισφέρει σε κάτι καλύτερο. Οι άνθρωποι με κάθε είδους πρόβλημα ή αναπηρία δεν ζητούν και δεν χρειάζονται ούτε ελεημοσύνη ούτε λύπηση ούτε προνομιακή μεταχείριση. Χρειάζονται μόνο κατανόηση και, κατόπιν, ξέρουν οι ίιοι πολύ καλύτερα από τους υπόλοιπους το πώς θα επιβιώσουν!
Σε σχέση με το lobbying, νομίζω είναι καλύτερη και διαφανέστερη μια νομιμοποιημένη και θεσμοθετημένη, επίσημη, παρέμβαση κάποιων για λογαριασμών των μεν ή των δε συμφερόντων, παρά οι μεσάζοντες, που νύχτα κινούνται και νύχτα συναλλάσσονται. Σε μια κοινωνία, σε ένα Κράτος, πάντα θα υπάρχουν συμφέροντα. Εύλογο και φυσικό είναι. Οι θεσμοί τηε Νομοθετικής, της Εκτελεστικής και της Δικαστικής εξουσίας δεν υπάρχουν για να μη εισακούουν κανενός συμφέροντος την φωνή, αλλά μάλλον για να ακούουν όλων την φωνή - στο φως του ήλιου - για να παρατηρούν το κονταροχτύπημα των συμφερόντων και να κάνουν, τελικά, την σύνθεση…
Asteroid February 8, 2008 @ 12:13 am
κουπόνι εκπαίδευσης και 4000 ευρώ..; μάλλον τρώμε κουτόχορτο.
alienlover February 8, 2008 @ 1:30 am
Το κουπόνι θα έχει αξία 4000Ε AlienLover και πρόκειται για ένα στοιχειώδες ποσό. Αν η εκπαίδευση είχε αυτονομηθεί από τους κρατικούς μηχανισμούς και οι γονείς είχαν το δικαίωμα να επιλέγουν το σχολείο που κρίνουν καλύτερο για τα παιδιά τους και η επιβίωση των σχολείων εξαρτώνταν από τα δίδακτρα που θα μάζευε σε κουπόνια, τότε θα υπήρχαν συνοδοί για τα παιδιά με ειδικές ανάγκες. Τώρα και πληρώνουμε φόρους και δεν κάνουμε τη δουλεια μας.
Αγαπητέ Αστεροειδή, κανένα σύστημα δεν μπορεί να αντικαταστήσει την ανάγκη για αλληλεγκύη που πρέπει να υπάρχει μεταξύ των μελών μιας κοινωνίας. Όμως πολλά συστήματα, σαν κι αυτό που βιώνουμε στη χώρα μας, που δημιουργούν τάξεις προνομιούχων, παρασιτικών ομάδων των ολίγων που πλουτίζουν σε βάρος των πολλών εξοντώνουν κάθε διάθεση για αλληλεγγύη και κατανόηση. Το θέμα είναι ο καθένας να έχει το δικαίωμα της επιλογής γιαυτό κι εμείς το έχουμε θέσει κεντρικό άξονα του πολιτικού μας λόγου: η δυνατότητα του να είσαι ελεύθερος να επιλέξεις! Χάρηκα που σας είδα από τα μέρη μου!
κ.Καμπέρε, είδες πόσο χρήσιμος είναι ο στρατός; Αναλφάβητους συνάντησες ή όχι ακόμη. Όταν γνωρίσει αναλφάβητο αγρότη από την επαρχία στην ηλικία σου, τότε θα τα έχεις δει όλα από τη φρίκη. Συμφωνώ πως οι μαζικοί χώροι όπως ο στρατός και τα πανεπιστήμια αποδεικνύουν την αφασία στην οποία έχει περιπέσει η κοινωνία.
Σωστή η παρατήρηση λ:ηρ Θυμίζω πως στην Ελλάδα ο πολιτικός που καθιέρωσε το νόμο 2000 που επιτρέπει τις συνολικές μηνύσεις ( μια ομάδα μηνύει ένα φορέα ή φυσικό πρόσωπο) ήταν ένας φιλελεύθερος, ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος επί κυβέρνησης Μητσοτάκη.
Φλο: Δυστυχώς έτσι είναι. Στις μέρες μας φαίνεται ν’απαξιώνονται όλα εκτός από το χρήμα.
Ιφιμέδεια το έχω σκεφτεί αλλά δεν με αφήνει ο ‘Αλμπεριχ επειδή είναι λέει κιτς!
Τα διαπλεκόμενα συμφέροντα Ντροπαλέ, βρίσκονται ήδη στην εξουσία. Αν διαβάσετε την ιδρυτική μας διακήρυξη, εξηγούμε γιατί τα διαπλεκόμενα συμφέροντα στη χώρα μας είναι κάθετα και αφορούν όλες τις κοινωνικές τάξεις.
Τα εθνικά λόμπυ, Μαριλένα, είναι μια άλλη ιστορία. Δεν συμφωνώ με την ύπαρξή τους και δεν έχω πειστεί για το πόσο καλό έχει κάνει το εβραϊκό λόμπυ στην εξεύρεση λύσης για τη Μέση Ανατολή. ΌΜως, δεν είναι παράνομα. Ο καθένας αντιδρά όπως μπορεί και σίγουρα είναι αποτελεσματικότερο μέσο πίεσης η αρθρογραφία μέσω των Νew York Times παρά το να ζώνεσαι ένα τζάκετ με εκρηκτικά και να την πέφτεις σε άοπλους πολίτες.
Αθήναιος February 8, 2008 @ 8:43 am