Αντισταθείτε μ’ενα ποίημα
ΣΤΗ ΒΡΟΧΕΡΗ ΑΠΟΙΚΙΑ
Το φιλί σου δοσμένο την άνοιξη με καίει ακόμα
μισολιωμένο στα μάγουλα, στα λιγοστά μου πεσμένα μαλλιά
ήταν λαθρόβιο ή εξατμίστηκε εκείνη την ώρα
μέσα στα δάχτυλα ένα τίποτε ένας σπασμός
Το φιλί σου δοσμένο την άνοιξη με καίει ακόμα
μισολιωμένο στα μάγουλα, στα λιγοστά μου πεσμένα μαλλιά
ήταν λαθρόβιο ή εξατμίστηκε εκείνη την ώρα
μέσα στα δάχτυλα ένα τίποτε ένας σπασμός
Το φιλί σου δοσμένο στην άσφαλτο με σέρνει μέσα
σε κλινικές όπου έζησα έγκλειστος, καθώς ξανά
θα γυρίσω εκεί κάποτε όταν έρθει η αρρώστια
Γιατί να δόθηκε, στη βροχερή αποικία που σε γνώρισα
ξέρω, δε θα βρεθεί ποτέ γατρειά
Νίκος-Αλέξης Ασλάνογλου
Μόνο που εγώ θα ποστάρω κι ένα βίντεο που νομίζω πως ταιριάζει γάντι με το ποίημα. Πάλι το κοντσερτο για βιολί και ορχήστρα του Σιμπέλιους με τον σολίστα που σχεδόν έχει ταυτιστεί μαζί του, τον Christian Ferras. Ο Ferras πάλευε για χρόνια με την κατάθλιψη αλλά στο τέλος δεν τα κατάφερε, "έχασε τη μάχη με την πραγματικότητα" και αυτοκτόνησε.
Ο Librofilo εξηγεί τον τίτλο του ποστ εδώ. Βρίσκω καλή κάθε ευκαιρία που μας δίνεται να διαβάσουμε ένα ποίημα και προσκαλώ τους:
να συνεχίσουν, εφόσον το επιθυμούν.
Χθες με τον Καβάκο, σήμερα με τον Ferras, έχετε βαλθεί να με τρελάνετε..
(Είσασταν στο Μέγαρο την προηγούμενη Τρίτη; Θα βαλω τα κλάμματα!!)
Τα τρίβια λένε πως ο Ferras (που υπέφερε από κατάθλιψη) αυτοκτόνησε διπλα στο βιολί του (”Milanollo-Stradivarius” το βιολί που κάποτε ήταν του Nicolo Paganini - ω Θεέ μου…. ) γιατί διαπίστωσε πως όταν ήταν μικρός (παιδί θαύμα και αυτός) έπαιζε καλύτερα από ότι στην ενήλικη ζωή του!! …
alienlover January 17, 2008 @ 6:40 pm
Ο Φεράς αυτοκτόνησε γιατί ήταν ψυχικά ασθενής και δεν κατάφερε να ξεπεράσει την αρρώστια του. Ναι, ήμουν την Παρασκευή 11/01 στο Μέγαρο όπου ο Καβάκος εκτέλεσε αυτό το έργο και στη συνέχεια η ορχήστρα το 1ο Μάλερ. Ήταν μια απο τις ευτυχέστερες στιγμές μου στο Μέγαρο και σημειώστε πως ο Σιμπέλιους δεν είναι του γούστου μου αν και αυτό το έργο κουβαλάει κάτι το αφόρητα δυσοίωνο.
Αθήναιος January 17, 2008 @ 6:48 pm
* εννοούσα Πέμπτη , 10.01 (δεν ήξερα για την Παρασκευή)
Κρίμα γιατί ήταν νέος και εξαιρετικός σολιστ.
alienlover January 17, 2008 @ 7:26 pm
Υπέροχος ποιητής, υπέροχο το βίντεο. Να είστε καλά.
Εαρινή Συμφωνία January 17, 2008 @ 8:19 pm
Παραθυρο τρυφεροτητας,να σαι καλα.Αυτο ειναι ισχυς.
o-kairos January 18, 2008 @ 12:56 am
Εγώ σκεφτόμουν να πάω και Πέμπτη και Παρασκευή αλλά τελικά δεν το έκανα γιατί το πρώτο μέρος ήταν το ίδιο. Ήμουν πολύ περίεργος να ακούσω την 1η από αυτή την ορχήστρα αλλά όλο τον τιτάνα ακούμε τελευταία και είπα να ακούσω και τίποτε άλλο.
Πάντως αυτό το κοντσέρτο εμένα είναι πολύ του γούστου μου και γενικά ο σιμπέλιους μου αρέσει με τον όγκο του, τα φιρτίσσομο και τα γεμάτα έγχορδα. Αν δεν κάνω λάθος είναι έτος σιμπέλιους φέτος;
Στον Peter Nagυ πήγατε;
spiretos72 January 18, 2008 @ 2:21 am
[...] το σκεπτικό του Librofilo, μετά την πρόσκληση του Αθήναιου, και ποστάρω κι εγώ ένα βιντεάκι με το Oiseaux Exotiques του [...]
Pingback Αντισταθείτε μ’ενα ποίημα by So What! January 18, 2008 @ 2:43 am
[...] στεγανή απέναντι στην ποίηση, πήρα την πρόσκληση του Αθήναιου που ακούμπησε στο σκεπτικό του librofilo και παραθέτω μια [...]
Pingback αντισταθείτε μ’ ένα ποίημα « ZOO January 18, 2008 @ 9:16 am
Εμένα δεν μου ζητήσατε να γράψω ένα ποιήμα - να το εκλάβω ως υπονοούμενο άραγε- αλλά σιγά μην μασήσω… Σας αφιερώνω λοιπόν ένα από τα αγαπημένα μου, εξαιρετικά…
Μία μπρός και μία πίσω
λέω δίαιτα ν΄ αρχίσω
έχω γίνει σαν μοσχάρι
θέλω πιο μακρύ ζωνάρι.
Λένε οι γιατροί το πάχος
ότι είναι μέγα λάθος
και αν θες πολύ να ζήσεις
βραδινό μην ακουμπήσεις.
Κι ένα βράδυ στην ταβέρνα
φίλος μου καλός εκέρνα
τρώγω μόνο μια ντομάτα
και μισή βραστή πατάτα.
Αφού τέλειωσε το πάρτι
ίσια πάω στο κρεβάτι
αλλά ύπνος δεν με πιάνει
το στομάχι κάτι κάνει.
Αίφνης το λοιπόν αρχίζει
να τσινάει και να τρίζει
κι είναι άσκημη η λιγούρα
σαν την κρεβατομουρμούρα.
Χάραμα, κοιμούνται όλοι
φαγωμένοι μες την πόλη
και γω μόνος ο καημένος
ξύπνιος ξενηστικωμένος.
Έ! μα άλλο πια δεν σκάζω
το τηλέφωνο αρπάζω
στο γυράδικο επήρα
δυο σουβλάκια και μια μπύρα.
Φέρτε πίτες, κοκορέτσια,
κότες από τα κοτέτσια,
ρώσικες πατάτες, σάλτσα
θα την κάνω πια ταράτσα.
Πίνω και τα τρώγω όλα
παίρνω ακόμη μια μπριζόλα
ύστερα λίγο πρησμένος
ξάπλωσα ευτυχισμένος.
Έριξα γενναίο ύπνο
μετά από τέτοιο δείπνο
κι ας πεθάνω φαγωμένος
αντί σφόδρα λιμασμένος.
fevis January 18, 2008 @ 9:35 am
ΤΟ ΚΟΝΤΣΕΡΤΟ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΑ. ΔΕΝ ΜΕ ΣΥΓΚΛΟΝΙΖΕΙ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΤΟ “ΔΥΣΟΙΩΝΟ” ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ. ΤΟ ΕΧΕΤΕ ΑΚΟΥΣΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ MUTTER? ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ, ΣΤΟ ΣΤΥΛ ΤΗΣ ΕΡΜΗΝΕΥΤΡΙΑΣ ΒΕΒΑΙΑ.
ΝΑ’ ΣΤΕ ΚΑΛΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ…(ΞΕΡΕΤΕ ΕΣΕΙΣ)
FLO January 18, 2008 @ 10:23 am
[...] στεγανή απέναντι στην ποίηση, πήρα την πρόσκληση του Αθήναιου που ακούμπησε στο σκεπτικό του librofilo και παραθέτω [...]
Pingback αντισταθείτε μ’ ένα ποίημα « ZOO January 18, 2008 @ 11:26 am
Ενδιαφέρουσα κι αυτή η πλευρά σας. Ήμουν απόλυτα σίγουρος πως υπάρχει, όσο και να προσπαθείτε να την καρυκεύσετε… Καλημέρα
Mαύρος Γάτος January 18, 2008 @ 12:04 pm
Ευχαριστώ, κι εγώ έγραψα, μέσω Λαμίας μεν, αλλά έγραψα.
Μαριλένα January 18, 2008 @ 4:01 pm