Θέλω για μία φορά, μόνο μία θα αρκούσε, ν' αφήσω το κύμα της Άνοιξης να με καταλάβει για να με μεταμορφώσει σ'ενα μάγειρα μυθιστορηματικό, από κείνους που κάνουν τις γυναίκες να ονειρεύονται και τους άντρες να πρασινίζουν από ζήλια.

Τότε, θα μεταμορφωνόμουν σ' ένα Καζανόβα της μαγειρικής και θα δημιουργούσα μία συνταγή ανάλογη με αυτή που ο διάσημος εραστής επιχείρησε αλλά απέτυχε να γοητεύσει και να αποπλανήσει την περίφημη κυρία Φ, στην περιπέτεια που είχε μαζί της στην Κέρκυρα, μόνο που η συνταγή η δική μου δεν θα βασιζόταν στη σοκολάτα αλλά στο απόλυτα ανοιξιάτικο φρούτο: τις φράουλες.

Με τον τρόπο που περιγράφει ο Οβίδιος στις "Μεταμορφώσεις" του παριστάνω τον Πολύφημο και μ'ενα μπωλ φράουλες αρκετά μεγάλο για να χωρέσει 200γρ, καταφέρνω να προσελκύσω στην κουζίνα μου τη Γαλάτειά μου. Εκεί, ενώ τις πλένω με γρήγορες κινήσεις κάτω από άφθονο νερό, της αναλύω με προσποιητή σεμνότητα αλλά αρκούντως υπαινικτικά, την ετυμολογία της λέξης φράουλα: ρωξ, ράξ, ρώγα… που στα λατινικά στρίβει σε fraga και αργότερα σε fragola απ'όπου και  "επέστρεψε" στα νέα ελληνικά ως φράουλα. Ψιλοκόβοντας τις φράουλες με επιμέλεια, για την Άννα Μπολέϊν της μιλώ, τη μία από τις συζύγους του Ερρίκου του 8ου την οποία κατηγόρησαν για μάγισσα μόνο και μόνο επειδή έφερε στη βάση του λαιμού της ένα σημάδι που έμοιαζε με φράουλα…

Ανασηκώνοντας τα μανίκια μου θεατρικά μετρώ τις ποσότητες του φρούτου με το δοσομετρικό φλυτζάνι και με μία κίνηση την τραβώ πάνω μου για να της ψιθυρίσω στο αυτί τις αναλογίες της μυστικής συνταγής… Για κάθε φλυτζάνι φράουλες, προσθέτω ένα φλυτζάνι ζάχαρη, μια κουταλιά κόκκους μαύρου πιπεριού και μία κουταλιά ξύδι βαλσαμικό. Χαμογελώ με την έκπληξη και τις διαμαρτυρίες της: "Ναι, πιπέρι με φράουλες. Δεν βρίσκεις τους συνηθισμένους συνδυασμούς εξαιρετικά προβλέψιμους έως και βαρετούς;"Για να την καθησυχάσω και να της δείξω ότι ξέρω τί κάνω, της φανερώνω άλλο ένα επαγγελματικό μυστικό: μετρώ τη ζάχαρη και την απλώνω σ'ενα ταψί και τη ζεσταίνω για 3'σε φούρνο που έχω προθερμάνει στους 180ο, έτσι, όταν προσθέσω τη ζάχαρη στην κατσαρόλα με τις φράουλες αυτή θα λιώσει αμέσως χωρίς να τραυτιστεί το φρούτο. Προσθέτω και τους κόκκους του πιπεριού και μόλις δέσει το σιρόπι προσθέτω και το βαλσαμικό, μειώνω τη θερμοκρασία και σιγοβράζω μέχρι να μαλακώσουν οι φράουλες, δεν θα χρειαστώ περισσότερο από ένα τέταρτο της ώρας.

Η υπέροχη μυρωδιά που αναδύεται από την κατσαρόλα κατακλύζει την κουζίνα. Στρώνω μια φέτα ψωμιού με λεπτές φέτες κατσικίσιου τυριού και από πάνω απλώνω μία γεναία κουταλιά μαρμελάδα φράουλα με πιπέρι. " Άσε με! Θα στο ταϊσω εγώ!" της λέω επιτακτικά. Με την πρώτη κιόλας μπουκιά, όταν η φρεσκάδα και η γλύκα της φράουλας ανακατεύεται με την αψάδα και την ένταση του μαύρου πιπεριού κλείνει τα μάτια της με ευχαρίστηση σημαίνοντας έτσι και το φινάλε της εισαγωγής από την Ιεροτελεστία της Άνοιξης που θα εκτυλιχθεί στην κουζίνα μου. Πριν προχωρήσω και για μία στιγμή μονάχα, σκέφτομαι τον καημένο τον Καζανόβα.

Μα, να αποτύχει έτσι με την Κυρία Φ; Ενώ αν ήταν μάγειρας…

ΓΑΣΤΡΟΝΟΜΟΣ, "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 13.05.07

ΟΡΓΙΑΣΤΙΚΗ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ: ΜΑΝΩΛΗΣ ΖΑΧΑΡΙΟΥΔΑΚΗΣ

 

*Μαρμελάδα Φράουλα με πιπέρι*

(Οι δόσεις δίνονται για 1 φλυτζάνι ψιλοκομμμένες φράουλες και πολλαπλασιάζονται ακριβώς)

! φλιτζ. ψιλοκομμένες φράουλες

1 φλιτζ. ζάχαρη

1 κουταλιά κόκκους μαύρου πιπεριού

1 κουταλιά ξύδι βαλσαμικό

Σε μία μέτρια κατσαρόλα και σε μέτρια φωτιά βράζουμε τις φράουλες με το πιπέρι και τη ζάχαρη, μέχρις ότου "δέσει" το σιρόπι. Χαμηλώνουμε τη φωτιά και προσθέτουμε το ξύδι. Βράζουμε μέχρι να μαλακώσουν τα φρούτα, γύρω στα 15'. Έτοιμο.

Πρόσφατα έφτιαξα μία μεγάλη δόση και όσοι το δοκίμασαν με ρώτησαν γιατί δεν σπάω το πιπέρι. Αν αυτή η ποσότητα του πιπεριού πέσει στην κατσαρόλα χτυπημένη, η μαρμελάδα θα γίνει εξαιρετικά πικάντικη. Αν βάλουμε το πιπέρι ολόκληρο, αυτό αφήνει ένα διακριτικό άρωμα στη μαρμελάδα και βέβαια καίει μόλι το δαγκώσουμε όμως, αν η μαρμελάδα μείνει πάνω από μία εβδομάδα( αμφιβάλλω αν θα σας μείνει για τόσο καιρό…) σιγά-σιγά το πιπέρι χάνει την αψάδα του μόλις το δαγκώσεις.

Η μαρμελάδα αυτή συνοδεύει τέλεια κατσικίσιο τυρί και βασικώς γιαυτό την έφτιαξα, για να συνοδεύει ψωμί και τυρί. 

Τις φρέσκιες φράουλες, σκέτες, μπορεί να τις φάμε αφού τις βουτήξουμε σε τριμμένο μαύρο πιπέρι, με τον τρόπο που τις βουτάμε στη ζάχαρη. Κατά τη γνώμη μου, είναι ο καλύτερος τρόπος για να φας φράουλες. 

 

Ένας χρόνος "Γαστρονόμος". Όταν τον πρωτοξεφύλλισα, σκέφτηκα ότι θα΄θελα πολύ να γράφω σε αυτό το περιοδικό, περισσότερο επειδή κυκλοφορούσε με την εφημερίδα με την οποία έμαθα να διαβάζω ελληνικά. Πώς πέρασε κιόλας ένας χρόνος; Πώς βρέθηκα να γράφω στο "Γαστρονόμο"; Ιούλιο νομίζω έστειλα στον κ.Νίκο Ξυδάκη το πρώτο δοκιμαστικό, ήταν φριχτό, ευτυχώς κράσσαρε ο δίσκος μου από τότε και δεν το έχω κρατήσει αλλά βασικώς ελπίζω να μην το έχει κρατήσει ο κ.Ξυδάκης ο οποίος πολύ ευγενικά μου είπε ότι το πρώτο δοκιμαστικό είναι το χειρότερο δικό μου κείμενο που είχε διαβάσει και νομίζω πως ήταν, πράγματι. Ευχαριστώ πολύ τον κ.Ξυδάκη, είναι ο πρώτος που μου είπε ότι αυτά που γράφω έχουν κάποια μικρή αξία και πίστεψε σε μένα. Το να γράφει ένας άσχετος μπλόγκερ στο "Γαστρονόμο" δεν ήταν κάτι αυτονόητο το οποίο έγινε αποδεκτό τοσο εύκολα. Δεν ξέρω τί κάνουν οι άλλοι, μπορεί να τους παρακάλεσαν διευθυντές εφημερίδων ή εκδότες γονυπετείς, για να δημοσιεύσουν τα γραπτά τους. Εμένα δεν με παρακάλεσε κανείς, αντίθετα, πάντα υπήρξε κάποιος που με βοήθησε ( για το βιβλίο θα τα γράψω αναλυτικά) και έκανε και κάποια προσπάθεια για να με επιβάλλει επειδή με εμπιστεύτηκε και είδε στα γραπτά μου κάποια αξία κι αυτό απλά,  δεν γίνεται να το ξεχάσω. 

This entry was posted on Sunday, May 13th, 2007 at 2:19 am and is filed under Γαστρομανία. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.