Ahavah
Που λες Ορλάντο, δεν ξέρω για σένα αλλά όταν η ζωή μου παρουσιάζει κινητικότητα με κόσμο που έρχεται ή φεύγει, όταν είμαι στεναχωρημένος, όταν έχω έννοια τους φίλους μου ή απλά, όταν βρίσκομαι σε υπερένταση, τις νύχτες μπαίνω στην κουζίνα και βγάζω συνταγές και είναι από τα νυχτερινά μου καμώματα τα οποία δεν τα βλέπει η μέρα και γελά…
Κάποιο πουλάκι μου σφύριξε χθες βράδυ ότι μπορεί σήμερα να είσαι στεναχωρημένος, όχι τίποτε σοβαρό αλλά να, μαυρίλες… "Αν είν΄η αγάπη έγκλημα, έχω εγκληματίσει" και η σχετική δισκογραφία από την εποχή του πολέμου της Τροίας και δώθε…
Σου έβγαλα λοιπόν ένα μενού για το Σαββατοκύριακο, με επιρροές απο την Άπω Ανατολή ( που σου αρέσει), ελαφρούτσικο μεν αλλά της υψηλής κουζίνας δε, γιατί εκτός από αισθηματίες είμαστε και καλόγουστοι τύποι και δεν βάζουμε στο στοματάκι μας, ό,τι-ό,τι, γιαυτό και πονάμε όταν αγαπάμε…[cue:solo μπουζουκομπαγλαμάς].
Δίνω μόνο τη συνταγή για τη σαλάτα. Ειδικώς τη συνταγή για το κοτόπουλο δεν τη δίνω γιατί κάποιος στη γειτονιά, σπάει πλάκα με τα κοτόπουλα…
Ahavah στα εβραϊκά σημαίνει "Αγάπη" όπως αυτή περιγράφεται στη διδασκαλία της Καμπάλα. Κοινώς," Ου μπλέξεις!"
UPDATE: Επιτέλους ανέβασα κάτι που το είχα υποσχεθεί εδώ και καιρό και απορώ με τον εαυτό μου που δεν το έκανα νωρίτερα γιατί θα ήταν ευκαιρία για μια από τις γνωστές μου φιγούρες αφού φέτος, οι δισκογραφικές μου επιλογές έπεσαν διάνα με τις βραβεύσεις του BBC Music Magazine κατά το 1/3, πολύ καλό ρεκόρ,ειδικά για κλασική μουσική!
Μενού: "Γιατί να είμαστε κι οι δυο αισθηματίες".
*Σαλάτα από ισραηλινό κουσκους με σπανάκι, αγκινάρες και ελιές Καλαμών*
*Στήθος κοτόπουλου σε κρούστα από Panko και τζιντζερ, με λαχανικά stir-fried και γλυκόξυνη σάλτσα μουστάρδας*
*Ροδάκινα ποσέ με γρανίτα από σαμπάνια ( σ' εσκισα Μαινόμενε Ορλάνδε…)*
*Σαλάτα από ισραηλινό κουσκούς με σπανάκι, αγκινάρες και ελιές Καλαμών*
To ισραηλινό κους-κους είναι πιο χοντρόκοκκο από το κανονικό και έχει μια πιο "μαστιχωτή" υφή και έτσι μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε σε σαλάτες γιατί είναι και πιο ανθεκτικό στις βινεγκρέτ. Στα σούπερ-μάρκετ με προιόντα της Μέσης Ανατολής το βρίσκουμε και ως "μεσανατολίτικο κους-κους".
Υλικά
(4-6 άτομα)
Για τις Αγκινάρες.
1/4 φλυτζανιού καρότα κομμένα σε μικρούς κύβους
1/2 φλυτζάνι ψιλοκομμένο κρεμμύδι
1/4 φλυτζάνια σέλερι σε μικρούς κύβους
2 κουταλιές βούτυρο
3 αγκινάρες ( και κατεψυγμένες είναι οκ)
1/2 λεμόνι
Για το κουσκούς
1 1/2 ισραηλινό κουσκούς
3 κουταλιές ελαιόλαδο
Για τη Βινεγκρέτ.
1/4 φλυτζάνι φρέσκος χυμός λεμονιού
5 κουταλιές ελαιόλαδο
αλάτι-φρεσκοτριμμένο πιπέρι
2 φλυτζάνια κομμένο φρέσκο σπανάκι
1 φλυτζάνι ελιές Καλαμών χωρίς το κουκούτσι.
1. Σε μια μέτρια, αβαθή κατσαρόλα και σε μέτρια φωτιά, λιώνουμε το βούτυρο και σωτάρουμε σε αυτό το καρότο, το σέλερι και το κρεμμύδι, μέχρι το τελευταίο ν'αρχίσει να γίνεται διαφανές. Προσθέτουμε τις αγκινάρες, το λεμόνι και τις σκεπάζουμε με νερό. Σιγοβράζουμε για 20' ή μέχρι να γίνουν οι αγκινάρες. Αφαιρούμε τις αγκινάρες από την κατσαρόλα και τις αφήνουμε να έρθουν σε θερμοκρασία δωματίου.
2. Βάζουμε το κουσκούς σ'ενα σουρωτήρι και το ξεμπλένουμε με αρκετό κρύο νερό. Βάζουμε αλατισμένο νερό σε μια κατσαρόλα και το αφήνουμε να βράσει για 12-15 λεπτά σε μέτρια φωτιά, ανακατεύοντας κάθε τόσο. Το σουρώνουμε, το βάζουμε σ'ένα μπωλ και το περιχύνουμε με το λάδι.
3. Σ'ενα μικρό γυάλινο μπωλ,ανακατεύουμε το χυμό λεμονιού με το λάδι και το αλατοπιπερώνουμε. Έτοιμη και η βινεγκρέτ.
4. Κόβουμε τις αγκινάρες στη μέση και μετά σε μικρές "σφήνες" και τις αλατοπιπερώνουμε. Προσθέτουμε στο κουσκούς τις αγκινάρες, το σπανάκι, τις ελιές, και τη βινεγκρέτ και ανακατεύουμε καλά. Καλύπτουμε το μπωλ με πλαστική μεμβράνη και το βάζουμε στο ψυγείο για τουλάχιστον μία ώρα πριν να το σερβίρουμε με δροσερό άσπρο κρασάκι "Άλφα".
Σούπερ σαλάτα! Θα τη δοκιμάσω το συντομότερο Καλά υποθέτω, πως τρώγεται και “αύριο”?
Magica de Spell September 8, 2006 @ 3:16 pm
Είναι ειδικά για αισθηματίες που κάνουν ρίμα με τους εγκληματίες; Αχ, μας φάγανε τα αισθήματα, να δούμε “ποιος, ποιος θα φαγωθεί” οεοεοεοε…
scalidi September 8, 2006 @ 3:44 pm
Όλες τις μέρες τρώγεται η σαλάτα Μάτζικα απλά, σύμφωνα με την ιουδαϊκή παραδοση ΚΑΙ το μαγείρεμα σταματάει απόψε με τη Δύση του ηλίου γιαυτό οι νοικοκυρές έφτιαχναν ( παρατατικός για τη Θεσσαλονίκη μας, φτιάχνουν είναι το σωστό) πολλά φαγητά μέχρι την Παρασκευή το μεσημέρι.
Ο Ηλίας Πετρόπουλος αναφέρει πως το Σάββατο το μεσημέρι οι γιατροί της Θεσσαλονίκης έτρεχαν στους φαγάδες Εβραίους που είχαν πέσει στο κρεβάτι από το πολύ φαί.
Η σαλάτα είναι τέλεια βέβαια. Είναι γνωστό πως έχω έρωτα για τους φίλους μου και πως γιαυτούς φτιάχνω τις καλύτερες συνταγές.
Σταυρούλα, είστε μία εσείς… Τί να γίνουμε λοιπόν οι αισθηματίες.
Ας γίνουμε μελό.
Αθήναιος September 8, 2006 @ 5:18 pm
“Aaααν είιναι η αγάπη αμαρττία, θα ‘ρθωω να στο φωνάξω με μανννία..
θα ρθωώ να στ(ο) φωναξξ(ω) να το πωω,
πως είιμμ’ αμαρττωλός που σ’…”
suigenerisav September 8, 2006 @ 5:35 pm
[...] Γκoλ με ανάποδο ψαράκι στην απάνω αριστερή γωνία έφαγα από τον Αθήναιο μεσημεριάτικα. (Ξαναδείτε τη σκηνή του γκολ …) [...]
Pingback Is Edelflower Water Kosher? « συμμετοχική δημοκρατία (;) September 8, 2006 @ 7:39 pm
αχαβάχ, αχαβάχ…
(ελληνικά: αχ-παύλα-βαχ)
πάνος September 8, 2006 @ 9:51 pm
…”δεν ξέρω για σένα αλλά όταν η ζωή μου παρουσιάζει κινητικότητα με κόσμο που έρχεται ή φεύγει, όταν είμαι στεναχωρημένος, όταν έχω έννοια τους φίλους μου ή απλά, όταν βρίσκομαι σε υπερένταση τις νύχτες μπαίνω στην κουζίνα και βγάζω συνταγές ” ……και μαγεύομαι με τις μυρωδιές και τη γεύση του κρασιού ή τη γεύση από το whisky, μέχρι να μην καταλαβαίνω.. και το μόνο που νοιώθω την ώρα εκείνη είναι το στυφό, στο στόμα και την καρδιά μου…….
Να είστε πάντα καλά αγαπητέ και να προσέχετε τους φίλους σας!!!
Irene September 8, 2006 @ 10:30 pm
Αχάβα σημαίνει αγάπη;
Ωχ! Ποιος τους ακούει τώρα τους γλωσσολάγνους αρχαιολάτρες…
cyrusgeo September 9, 2006 @ 12:29 am
Εννοουσα την επομενη μερα, λεγοντας αυριο.
Το πηγατε μακρια…
Φανταζομαι, κρινοντας απο τα υλικα πως θα ειναι δελεαστικη και την επομενη μερα!
Magica de Spell September 9, 2006 @ 8:15 pm
Suigeneris… πιασε κοκκινο!
“Πρωτο σημα εκ Γης που αποκωδικοποιησαν στον Αρη ηταν
Αν ειναι η αγαπη αμαρτιααααα/
θα ‘ρθω να στο φωναξω με λατρειαααα
Οι Αρειανοι μας κατεταξαν ως “οντα εμβια μεν, αλλα χωρις διακεκριμενες νοητικες λειτουργιες”
…Την πρωτη φορα που τοπα, φιλη συνεισεφερε (με σερτικη φωνη)
“Γεια σου χαρα σου βλαμισσα/
θυμασαι που σε **** ”
Αααυτη ειναι η γκαμα. Καπου αναμεσα
… the world is a comedy for those who think and a tragedy for those who feel
ambrosiac September 10, 2006 @ 12:06 am
Δεν ξέρω για το “ου μπλέξεις”, αλλά η σειρά καλλυντικών Ahava (χωρίς h στο τέλος) που αγόρασα στο πρόσφατο ταξίδι μου στη Νεκρά Θάλασσα είναι σούπερ! Η ίδια λέξη είναι Αθήναιε, και το ίδιο νόημα έχει; Επίσης, ξέρεις αν μπορώ να βρω αυτά τα προϊόντα και στην Αθήνα ή πρέπει να τα παραγγείλω μέσω Internet;
Michael Mitsos September 10, 2006 @ 11:38 am
Καλημέρα. Θα απαντήσω σε όλα αργότερα, προς το παρόν ενημερώνω πως έκανα ένα update στο ποστ.
Αθήναιος September 10, 2006 @ 11:57 am
Η συνταγή με το κους κους φαίνεται πολύ καλή!
Αλλά μπήκα για να σας πω ότι μου άρεσε και το άρθρο στο Γαστρονόμο! Μα δεν κοιμάστε καθόλου; Πότε τα γράφετε όλα αυτά;
annabooklover September 10, 2006 @ 2:49 pm
Άννα, ειλικρινά, όταν χθες βράδυ βγήκα ν’αγοράσω τις Κυριακάτικες εφημερίδες, σκέφτηκα τί θα λέγατε μόλις με βλέπατε στον “Γαστρονόμο”. Από το πρωί, εχω πάθει λίγο σοκ από τις αντιδράσεις των φίλων μπλόγκερ με τη χαρά τους δηλαδή, λες και δημοσίευσαν εκείνοι το άρθρο. Θα το ανεβάσω και εδώ κάποια στιγμή. Αυτό το άρθρο το κουβαλάω στο κεφάλι μου εδώ και χρόνια, Άννα απλά φέτος, το πληκτρολόγησα.
Αμπρόζιακ και suigenerisav είσθε χαμένα κορμιά αλλά το ξέρετε και το διασκεδάζετε. Θα σας κανονίσω όμως εγώ και τους δύο. Αμπρόζιακ μου έχει λήψει το σκάκι μας και οι ιστορίες σας!
Irene, οι φίλοι μου είναι το φετίχ μου, αυτό είναι γνωστό, σας ευχαριστώ πολύ.
Μιχάλη, τα καλλυντικά Ahava είναι πιο διάσημα και από τα μαγιώ Gottex. Εσύ που ασχολείσαι και με τα διεθνή δεν θα σου κάνει εντύπωση πως η λέξη κρύβει μέσα της άλλα 2000 χρόνια εβραϊκής ιστορίας. Με τέτοια γλώσσα, πού να σκεφτούν απλά οι άνθρωποι;
Ahava είναι ο ποταμός στον οποίο μαζεύτηκαν οι Εβραίοι υπό τον Έζρα για να επιστρέψουν στην Ιερουσαλήμ από την εξορία στη Βαβυλώνα. Θα ρωτήσω για τα καλλυντικά αλλά δεν νομίζω.
@υπόλοιπους: Για την Καμπάλα η Ahavah έχει 13 πνευματικά στάδια τα οποία αν τα διαβείς έρχεσαι σε αυτή την ψυχική κατάσταση που ονομάζεται αγάπη. Υπάρχουν μια σειρά από καταστάσεις τις οποίες πρέπει να έχεις καταφέρει για να την κατακτήσεις. Η Αγάπη αποτελεί το λιγότερο πολύπλοκο κεφάλαιο της Καμπάλα.
Αθήναιος September 10, 2006 @ 4:27 pm
Αχ πόσο χαίρομαι γι αυτό που γράψατε!
Για το άρθρο συμφωνώ ότι πολλές φορές χρειαζόμαστε comfort food και τέτοιο είναι κάτι που ξέρουμε και αγαπάμε και να τρώμε και να μαγειρεύουμε.
annabooklover September 10, 2006 @ 6:46 pm
ambrosiac
έπιασα..
εξάλλου, κατά τον οικοδεσπότη, “χαμένο κορμί” εσείς-το αυτό κι εγώ!
είναι δυνατό να μη συνεννοούμαστε
suigenerisav September 10, 2006 @ 10:59 pm
@
μάγερα
αυτό λοιπόν είναι το _μόνο_ που έχεις να πεις για μένα, ε ?
ΟΚ..
suigenerisav September 10, 2006 @ 11:01 pm
@Michael Mitsos
Μιχαηλ… συνωνυμια αραγε? Περασαν χρονια. Εχεις θειο με επαυλη στα Λεγραινα?
@suigenerisav
Και βεβαια συνεννοουμαστε!… Ασε, ο δεξιος μαγειρας, δοσμενος σε αισθησιακες ηδονες, δεν καταλαβαινει για Μας!…
Θησαυρος… καρδια… ΟΚ, ταπαν αλλοι
@Αθηναιος
Δε σε φοβαμαι!! Ως αλλος στραταρχης Νεϋ ξεκουμπωνω την ρεντιγκορτα μου. “Στηθος μαρμαρο!”
Καρδια πατατα
ambrosiac September 11, 2006 @ 7:29 am
@Αθηναιος
Και μενα μου ελειψε το σκακι μας… ασε δε τα ασυνηθιστα συμπαρομαρτουντα
Θα ξαναβαλω ΥΜ συντομα. Προσφατα συνεβαιναν διαφορα σημεια και τερατα στα μηχανηματα μου… μονο Ινσταντ Μεσσεντζερ μου ελειπε… να χυλωσουν τα ρεβυθια
(Τι νομισες?? Ειμαι Παιδι του Λαου βρε
)
Υ.Γ.
Ο Ζαν-Πιερ σε συγχωρει που απεκαλεσες το Δημιουργημα του “τσιοπινο”.
Δε ντρεπεσαι!… Πως θα σου φαινοτανε εσενα οταν δοκιμασα την εξοχη αχρι υπερβατικοτητος συνοδο σολωμου που εφτιαξες αν ελεγα
“Ωραια η μπεαρναιζ”!!
ambrosiac September 11, 2006 @ 7:50 am
@Αθήναιο
Δυστυχώς δεν ξέρω ούτε τα μαγιώ Gottex. Να αρχίσω να ανησυχώ;
@ambrosiac
Οχι, δεν είναι συνωνυμία, αν και εγώ δεν θα μιλούσα για “έπαυλη”! Εν πάση περιπτώσει, ο θείος έχει πεθάνει, το σπίτι το έχει πάρει ο ένας από τους δύο γιους του, και εγώ έχω χρόνια να πάω.
Michael Mitsos September 11, 2006 @ 12:50 pm
Ε, καμμια λεπτομερεια ισως μου διαφευγει ¨-)
Ειχε γηπεδο τεννις… παιξαμε νταμπλ, ο θειος σου και γω (ευγενικος, με μενα τον νεοφερμενο!) αντιμετωπισαμε την Μαριλιζα και εσενα, νομιζω. Ετσι, εξ ονυχος, ισως
με 8υμηθεις.
Χαιρετισμους!
ambrosiac September 21, 2006 @ 8:58 pm
well done
Gerasimos February 19, 2007 @ 12:05 am