Η επίσκεψη στις Βρυξέλλες
Βρυξέλλες. Σούρουπο. Διασχίζουμε με το αυτοκίνητο του Μανώλη την περιοχή που ορθώνονται τα κτήρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα παρατηρούμε σιωπηλοί. “Σωστή Gotham City“, μονολογώ και οι αλλοι τρεις, ο Σπύρος, ο Κώστας και ο Γιώργος, νεύουν καταφατικά. Πόσο διασώζεται το πνεύμα των Ζαν Μονέ και Ρομπέρ Σουμάν μέσα σ’αυτά τα τεράστια, γυάλινα, κτήρια που είτε με το σχήμα τους, είτε με την παρατακτική διάταξή τους σχηματίζουν κύκλους, το γεωμετρικό σχήμα στο οποίο τα σημεία της περιφέρειας ισαπέχουν από το κέντρο. Ποιο κέντρο όμως; Το κέντρο της Ευρωπης, τον κέντρο των αποφάσεων, το κέντρο της γραφειοκρατίας, το κέντρο της παρέμβασης;
50 χρόνια μετα τη λήξη του πολέμου, η Ευρώπη δεν τα έχει πάει τόσο άσχημα. Συχνά ξεχνούμε ότι το στοίχημα για την Ευρώπη δεν ήταν να αναγεννηθεί μέσα από τις στάχτες του πολέμου αλλά το να καταφέρει να αποτινάξει από πάνω της τις στάχτες των στρατοπέδων συγκέντρωσης και του Ολοκαυτώματος, “του γεγονότος που βρίσκεται ακριβώς πέραν κάθε λογικού σχολίου”, όπως γράφει ο Τζωρτζ Στάϊνερ στο τελευταίο του βιβλίο για τον Χάϊντεγγερ. Δεν το πήγαμε τόσο άσχημα λοιπόν. Όσον αφορά δε στη χώρα μας, η…μετατόπιση από τη γωνία των Βαλκανίων, στην περιφέρεια εκείνου του κύκλου που ισαπέχει από τα κέντρο παραγωγής της σύγχρονης πολιτικής και του σύγχρονου διαλόγου για την ήπειρο όπου κατοικούμε, για να χρησιμοποιήσω ξανά τους γλαφυρούς όρους της γεωμετρίας, παραμένει το σημαντικότερο γεγονός από την ίδρυση του ελληνικού κράτους. Δεν ήταν τόσο η οικονομική αναπτυξη όσο το ότι εισαγάγαμε θεσμούς που άνοιξαν την κοινωνία, εκδημοκρατικοποίησαν την πολιτική ζωή και το σημαντικότερο: εισήγαγαν στο δημόσιο διάλογο νέα θέματα για συζήτηση που καταφέρνουν κάθε φορά να σπάνε το φάσμα της μίζερης ελληνικής εσωστρέφειας.
Σ’αυτό το σύγχρονο διάλογο λοιπον, θεωρώ ότι κεντρική θέση κατέχουν τα ζητήματα που αφορούν στα ατομική δικαιώματα: την ελεύθερη έκφραση και την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών, των πληροφοριών και των ατόμων. Το δημοκρατικό διαδίκτυο, το προσιτό στους πολλούς αγαθό, που ΄χει αναδειχθεί ως το πιο αποτελεσματικό εργαλείο επικοινωνίας και δικτύωσης πολιτών και κοινωνικών ομάδων δεν μπορεί παρά να γίνεται το “αντικείμενο το πόθου” κάθε μηχανισμού που επιδιώκει τον έλεγχο και τη χειραγώγηση όλων ημών των πολιτών.
Ως γνωστό, είμαι βαθειά καχύποπτη έως εχθρική προς κάθε μορφή εξουσίας την οποία τη θεωρώ de facto εχθρό του λαού και ως εκ τούτου πάντα βρίσκομαι on the alert όταν βρίσκομαι απέναντί της και θεωρώ εαυτήν αρκετά υποψιασμένη και ενημερωμένη, παρ’όλα αυτά όμως, ομολογώ ότι γύρισα ελαφρώς αγριεμένη και θορυβημένη από τις Βρυξέλλες για τον κίνδυνο που σοβεί για τα ατομικά μας δικαιώματα. Δεν είναι μόνο η επιθυμία των κρατών και η δράση των εταιρικών λόμπυ που μου δημιούργησε αυτό το αίσθημα της ανασφάλειας αλλά περισσότερο η συνειδητοποίηση ότι ένα μεγάλο μέρος των πολιτών και φυσικά αυτών που βρίσκονται στα κέντρα λήψης των αποφάσεων δεν ενφορούνται απόλυτα από τα ιδεώδη της ελευθερίας. Σ’ενα κόσμο που δικαιολογεί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο παρεμβάσεις και όρια στην ελευθερία και τα δικαιώματα του ατόμου και δεν του αναγνωρίζει το απόλυτο δικαίωμα επιλογής, δεν μπορώ παρά να αισθάνομαι μόνιμα ανασφαλής.
Ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ κ.Σταύρος Λαμπρινίδης και οι συνεργάτες του είχαν την ιδέα να προσκαλέσουν στην καρδιά του “διευθυντηρίου των Βρυξελλών” όπως αποκαλεί το cult ΚΚΕ την Ευρωπαϊκή Ένωση, μια ομάδα μια ομάδα από μπλόγκερ που γράφουν στα ελληνικά για να παρακολουθήσουν τη συζήτηση τριών εξαιρετικά κρίσιμων τροπολογιών και για να ενημερωθούν για τα νεότερα από το μέτωπο της μάχης των ατομικών ελευθεριών. Νομίζω ότι είναι σε όλους προφανές γιατί με προσκάλεσαν αν και το μπλογκ μου δεν το διαβάζει σχεδόν κανείς όπως επεσήμαναν καποιοι… Τους το επέβαλλε το αμερικανοσιωνιστικό λόμπυ ενώ ο Σόρος και ο Κίσσινγκερ έφεραν τα πάνω κάτω και τελικά, κατάφεραν και με φύτεψαν στην ομάδα. Πάμε παρακάτω.
Περισσότερο από την πρόσκληση και την ιδέα γιαυτό το ταξίδι, προσωπικά αισθάνομαι την ανάγκη να ευχαριστήσω τον κ.Λαμπρινίδη που μας έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσουμε και να συνομιλήσουμε με πραγματικές προσωπικότητες που ασχολούνται με την προστασία των προσωπικών δεδομένων και των ατομικών δικαιωμάτων και δεν μας ξεπέταξε με executives και υπαλλήλους της ΕΕ. Μιλάμε για τα τοπ ονόματα παγκοσμίως. Άνθρωποι σαν τον Peter Hustinx, τη βουλευτίνα των φιλελευθέρων Sophia in’t Velt, τον Marc Rotenberg, πρόεδρο του Electronic Privacy Information Centre (EPIC) μου μας εντυπωσίασε (ντάξει, εμένα με εντυπωσιάζουν και εύκολα οι libertarians, ακτιβιστές, δικηγόροι :-), μου θυμίζουν επικές ταινίες του Χολυγουν όπου ο καλός, μορφωμένος και ωραίος Φιλελεύθερος κατατροπώνει τις δυνάμεις της συντήρησης… ) και εκπροσώπους του γραφείου του Έλληνα επιτρόπου κ.Σταύρου Δήμα, που μου έκαναν πάρα πολύ καλή εντύπωση. Τόσο ο υπευθυνος επικοινωνίας του επιτρόπου κ.Martijn Quinn όσο και ο κ.Δημήτρης Γιωτάκος έκαναν πολύ ζωντανές και ενδιαφέρουσες εισηγήσεις και ήταν και πολύ ανοιχτοί σε παρατηρήσεις. Ομολογώ ότι πολύ θα ήθελα να είχα την ευκαιρία να συνομιλήσω με το “συνάδελφο” κ.Quinn που είναι επαγγελματίας κειμενογράφος και αναρωτιόταν γιατί οι έλληνες πολιτικοί αποφεύγουν να χρησιμοποιούν τη λέξη “εγώ”.
Τη νομική ανάλυση του ζητήματος μας την προσφέρει όπως πάντα και αρκετά εκλαϊκευμένα ο e-lawyer. Είναι οι IP προσωπικά δεδομένα, πρέπει οι πάροχοι ίντερνετ να ειδοποιούν σε περιπτώσεις παραβιάσεως απορρήτου των χρηστών και σε ποιους; Εδώ να πω ότι ως Φιλελεύθεροι αντιμετωπίζουμε με σκεπτικισμό τη λειτουργία των ανεξάρτητων αρχών στη χώρα μας. Δεν επιθυμώ να έχω κανένα μεσολαβητή δλδ πόσο δύσκολο είναι να γίνει αυτό αποδεκτό από το ελληνικό κράτος; Πρόσφατα η ελληνική νομοθεσία όρισε ότι οι πάροχοι υπηρεσιών διαδικτύου σε περιπτωση παραβίασης απορρήτου χρήστη ειδοποιούν την ανεξάρτητη αρχή. Δηλαδή συγγνώμη. Αν κάποιος επιχειρήσει να παραβιάσει την ιδιωτικότητά μου θα ειδοποιηθεί η ανεξάρτητη αρχή και δεν θα ειδοποιηθώ εγώ; Αυτο είναι λογικό; Κανονικά, πρέπει να ειδοποιηθώ πρώτα εγώ και να είμαι εγώ αυτή που θα αποφασίσω αν θέλω να μεσολαβήσει η ανεξάρτητη αρχή. Μάλιστα χάρηκα ότι την ίδια έκπληξη για τη λειτουργία των ανεξάρτητων αρχών διατύπωσε και ο Marc Rotenberg. Ντάξει, οι Αμερικανοί είναι έτη φωτός μπροστά στους δημοκρατικούς θεσμούς, η Ευρώπη, συγκριτικά είναι πίσω σ’αυτά τα ζητήματα και σ’ιλ βου πλαι, μην αρχίσει κανα πάρτυ για το Γκουαντάναμο στα σχόλια…Δης ( αυτό γράφεται με ι, η, υ ή ει; 
) μπλογκ μπηλόνγκς του α λιμπερτάριαν, ΛΕΜΕ.
Δέκα παλαβοί που ζώνονται εκρηκτικά και σκοτώνουν κόσμο και άλλοι 10 ψυχανώμαλοι που ασχολούνται με την παιδική πορνογραφία στο διαδίκτο και κάθε είδους ηλεκτρονικό έγκλημα, δεν είναι για μένα επαρκείς λόγοι για να καταλυθεί η ανωνυμία στο διαδίκτυο και ο σεβασμός στα ατομικά μας δικαιώματα. Στο ερώτημα ασφάλεια ή ελευθερία, έχουμε απαντήσει ήδη: η ελευθερία μας είναι το ένα, μοναδικό και αδιαπραγμάτευτο αγαθό από το οποίο πηγάζουν όλα τα υπόλοιπα.
Το κέρδος των εταιρειών από τα λεγόμενα πνευματικά δικαιώματα δεν είναι δυνατόν να αποτελεί άλλη αιτία για περιορισμό στην ελευθερία της χρήσης του διαδικτύου. Ο e-lawyer έχει αναλύσει επαρκώς το θέμα, αναζητήστε τα ποστ του.
Σε κάποια από τις άπειρες συζητήσεις που είχα την ευκαιρία να κάνω με τους άλλους μπλόγκερ, καποιος ισχυρίστηκε ότι σήμερα δεν υπάρχουν ηγέτες τύπου Καραμανλή και Παπανδρέου επειδή δεν έχουμε βγει από πολέμους και καταστροφές. Ένα από τα βράδυα που περπάτησα τους δρόμους μόνη, πριν να κοιμηθώ, το σκέφτηκα πολύ αυτό. Καταρχάς, αυτοί οι τύποι δεν ήταν δα και υποδείγματα ηγετών. Ο αυταρχισμός τους είναι εντελώς πασέ πια. Κατα δεύτερον, συχνά οι καιροί μας φαίνονται άνοστοι και επίπεδοι συγκριτικά με το μεταπολεμικό και μεταπολιτευτικό τοπίο. Νομίζω πως κάνουμε λάθος. Αυτή τη στιγμή, βρισκόμαστε μέσα σ’ενα πόλεμο. Τον πόλεμο για τις ατομικές μας ελευθερίες. Ο ηγέτης του μέλλοντος θα αναδυθεί μέσα από τις φλόγες (ουάου!) αυτού ακριβώς του πολέμου και οι ήρωές του θα είναι όσοι θα πέσουν μαχόμενοι για το απόλυτο, ένα και μοναδικό ανθρώπινο αγαθό: την ελευθερία.
Ευχαριστώ πολύ τον κ.Σταύρο Λαμπρινίδη και τους συνεργάτες του. Έχω ορκιστεί στον ευατό μου ότι δεν θα ψηφίσω ποτέ ΠΑΣΟΚ, βασικώς το απαγορεύει η αισθητική μου όμως άνθρωποι με τη δική του διεθνή παρουσία μου εμπνέουν σεβασμό. Παρατήρησα ότι όταν μιλούσε στην επιτροπή LIBE ήταν εξαιρετικά εύστοχος, επικοινωνιακότατος, τεατράλε και λαμπερός αλλά όταν μας έκανε ενημέρωση στα ελληνικά, καταλάβαινες από μακριά ότι είναι ΠΑΣΟΚ και είναι κρίμα. Ευχαριστώ επίσης τις κυρίες Μαρία Παπαδά, Σοφία Αστεριάδη και Μαρία Παναγιώτου. Χαίρομαι πολύ όταν γνωρίζω τόσο ικανές και όμορφες γυναίκες δοσμένες στην πολιτική και στους κοινωνικούς αγώνες. Ειδικά με την κυρία Αστεριάδη είχα την ευκαιρία να συζητήσω για λίγο και θαύμασα το δυναμικό και σκληρό σοσιαλδημοκρατικό της λόγο. Είναι απόλαυση να διαφωνείς με τέτοιους ανθρώπους που βασικώς ομιλούν τη γλώσσα της πολιτικής. Κι ένα τελευταίο σχόλιο, αν μου επιτρέπεται. Τον Ιούνιο, έχουμε Ευρωεκλογές και τα ελληνικά κόμματα θα καταρτίσουν λίστες υποψηφίων. Το ότι κάποιος μπορεί να είναι γυναίκα, μαύρος, εβραίος, μουσουλμάνος, Ολυμπιακός ή κάποια άλλη μειονότητα τέλος πάντων, δεν είναι επαρκής λόγος να επιλεγεί ως υποψήφιος ευρωβουλευτής. Είναι απόλυτα θλιβερό να βλέπεις βουλευτές που δεν μπορούν ν’ανοίξουν το στόμα τους ούτε μετά από τέσσερα χρόνια θητείας στις Βρυξέλλες… Τα παρεπόμενα της επίσκεψης ( όπως τα αίσχη των ΠοΠοCulture κλπ, ίσως σε άλλο post).
Διαβάστε κι εδώ:
Και από εκεί θα διαβάσετε και τους υπόλοιπους!
Μειονότητα είσαι και φαίνεσαι!!!
Ακου “μειονότητα” οι Ολυμπιακοί!!!
:-)))
Anemos September 10, 2008 @ 9:10 pm
[...] για το ταξίδι στις Βρυξέλλες, στον tsimitaki UPDATE #4: επίσκεψη στις Βρυξέλλες από τον Αθήναιο. — misc — Tags: bloggers, bloggers2brussels, events [...]
Pingback vrypan|net|weblog » Μερικά συμπεράσματα από την επίσκεψη στις Βρυξέλλες September 10, 2008 @ 10:21 pm
Από τα πιο ωραία άρθρα της ομάδας των 50, καταλάβαμε βέβαια οτι δεν είστε ΠΑΣΟΚ, μην έχετε τόσες ενοχές αν κάποτε τους δώσετε την ψήφο σας.
Δεν ήμουν παρών βέβαια για να δω πως στα Ελληνικά ο κος Λαμπρινίδης είναι και πολύ ΠΑΣΟΚ, ενω προφανώς στα Αγγλικά (ή Γαλλικά) δεν είναι.
Αν θέλετε την γνώμη μου πάντως τα τελευταία χρόνια διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ πολλά στελέχη του μύριζαν απο μακριά Ν.Δ.
dealsend September 10, 2008 @ 10:46 pm
Ευχαριστώ.
Κάποιος από την ομάδα που ψηφίζει ΠΑΣΟΚ, βρήκε τον Λαμπρινίδη πολύ αγγλοσάξωνα. Ίσως γιαυτο ήταν σε μένα συμπαθής. Οι ΝΔκρατες φέρνουν περισσότερο σε τσοπαναρέους (βρίζω και τους τσοπάνηδες). Ο Homo Pasokus της περιόδου Σημίτη είναι a kind of his own, me thinks.
Αθήναιος September 10, 2008 @ 11:04 pm
Γράφεις:
“Δέκα παλαβοί που ζώνονται εκρηκτικά και σκοτώνουν κόσμο και άλλοι 10 ψυχανώμαλοι που ασχολούνται με την παιδική πορνογραφία στο διαδίκτο και κάθε είδους ηλεκτρονικό έγκλημα, δεν είναι για μένα επαρκείς λόγοι για να καταλυθεί η ανωνυμία στο διαδίκτυο και ο σεβασμός στα ατομικά μας δικαιώματα. ”
Με την προϋπόθεση πάντα ότι οι παλαβοί δεν κάθονται δίπλα σου στο τρένο όταν πατάνε το κουμπί οι δε ψυχανώμαλοι δεν παρακολουθούν το παιδί σου έξω από την παιδική χαρα που παίζει….
“Στο ερώτημα ασφάλεια ή ελευθερία, έχουμε απαντήσει ήδη: η ελευθερία μας είναι το ένα, μοναδικό και αδιαπραγμάτευτο αγαθό από το οποίο πηγάζουν όλα τα υπόλοιπα.”
Εγω αντίθετα πιστέυω ότι η κουβέντα στο ερώτημα αυτό μόλις αρχίζει και υπάρχει πολύς δρόμος με πολλές στροφές….
Δημήτρης September 10, 2008 @ 11:40 pm
Τις προϋποθέσεις, προφανως, τις εκφράζετε για τον εαυτό σας, δεν με αφορούν. Η μέχρι τώρα πειρα αποδεικνύει ότι το κράτος όταν ήθελε, κατάφερε να συλλάβει εγκληματίες, οπότε δεν καταλαβαίνω τί χρειάζεται συμπληρωματικούς περιοριστικούς όρους.
‘Οσον αφορά στο δεύτερο σκέλος του σχολίου σας, σ’αυτή την περίπτωση εκφράζω τον εαυτό μου. Δεν υπάρχει κάτι με το οποίο ανταλλάσσω την ελευθερία μου και το δικαίωμά μου να επιλέγω ελεύθερα.
Αθήναιος September 10, 2008 @ 11:47 pm
Έχω ορκιστεί στον ευατό μου ότι δεν θα ψηφίσω ποτέ ΠΑΣΟΚ, βασικώς το απαγορεύει η αισθητική μου
…αλλά η αισθητική μου δεν μου απαγορεύει να την κάνω κλύσμα όταν το ΠΑ.ΣΟ.Κ. μου προσφέρει ταξιδάκι.
K.σ-Μ. September 11, 2008 @ 12:02 am
[...] Aθήναιου [...]
Pingback 50 Ελληνες Bloggers στις Βρυξέλλες - ΓΥΡΙΣΑΜΕ! | neolaia.gr September 11, 2008 @ 12:10 am
Η επίσκεψη στις Βρυξέλλες (Αθήναιου Βορβορυγμοί )…
” Έχω ορκιστεί στον ευατό μου ότι δεν θα ψηφίσω ποτέ ΠΑΣΟΚ, βασικώς το απαγορεύει η αισθητική μου όμως άνθρωποι με τη δική του [του ΣΛ] διεθ…
Trackback buzz September 11, 2008 @ 1:01 am
Μιλώντας για κινηματογραφικούς libertarians, έχεις δει το Fountainhead, με τον Γκάρι Κούπερ; Αν το δεις, νομίζω πως θα τον κάνετε έμβλημα στη Φ.Σ. (ποιος Κοραής και μαλακίες τώρα)
Επίσης: κάτω τα χέρια από τη Μαίρη Ματσούκα!
υγ. Φίλε του σχολίου υπ’ αριθ 7, σε λυπάμαι. Δεν έχεις ιδέα πού πας να μπλέξεις.
ΝΚΦ September 11, 2008 @ 1:04 am
Μιλώντας για κινηματογραφικούς libertarians, έχεις δει το Fountainhead, με τον Γκάρι Κούπερ; Αν το δεις, νομίζω πως θα τον κάνετε έμβλημα στη Φ.Σ. (ποιος Κοραής και μαλακίες τώρα)
Επίσης: κάτω τα χέρια από τη Μαίρη Ματσούκα!
υγ. Φίλε του σχολίου υπ’ αριθ 7, σε λυπάμαι. Δεν έχεις ιδέα πού πας να μπλέξεις.
ΝΚΦ September 11, 2008 @ 1:04 am
Σχετικά με τις Ανεξάρτητες Αρχές, θα συμφωνούσα, αν ζούσαμε σε έναν ιδανικό κόσμο, όπου η αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία λειτουργούσε απρόσκοπτα. Δεν συμβαίνει όμως αυτό - ειδικά στην Ελλάδα, που δεν υπάρχει ένα θεσμικό όργανο να λειτουργεί σαν αντίβαρο-συμπλήρωμα της Βουλής (δεν έχουμε μια Γερουσία, μια Βουλή των Λόρδων, έναν κανονικό Πρόεδρο της Δημοκρατίας σε τελική ανάλυση) - οι ανεξάρτητες αρχές έχουν λειτουργήσει πολύ πιο βοηθητικά (και πιο προοδευτικά) από όσο θα φανταζόταν κανείς, στο βαθμό που τους επετράπη να λειτουργήσουν (κάτι που μας ξαναφέρνει στο μηδέν, αλλά τέλος πάντων)
ΝΚΦ September 11, 2008 @ 1:11 am
Ο κύκλος είναι το πιο powerful γεωμετρικό σχήμα αφού συμπεριλαμβάνει και συμπεριλαμβάνεται σε όλα
αλλά το εντυπωσιακό είναι ότι εκείνη τη στιγμή αποδεικνύεται το ‘λεκτικό εύστοχο’ του ΚΚΕ περί “διευθυντηρίου των Βρυξελλών , αφού κάποιος μπορεί να το σκεφτεί μπροστά στη θέα των κτιρίων και την αίσθηση που δίνουν. Αυτό με εντυπωσιάζει πραγματικά.
Τώρα για το πού πήγε το πνεύμα των οραματιστών; Εκεί που πήγε και το πνεύμα του SIEMENS , δεν θα μπορούσε με τίποτα να φανταστεί σε τί διαπλοκές παγκόσμια θα έμπλεκε το όνομά του . Οπως και του Watt επίσης
Όσον αφορά την - όπως υποψιάζομαι - εκτεταμμένη “φιλολογία” που θα αναπτυχθεί σχετικά με το “γιατί εσείς και όχι εμείς” και τα ιδεολογικά κλύσματα το μόνο που έχω να προσθέσω είναι ότι
πρέπει κάποτε να γίνει αντιληπτό ότι πια δεν μπορούμε να περιφερόμαστε αυστηρά στο χώρο του μαύρου-άσπρου και των απόλυτων τιμών ειδικά σε επικοινωνιακές πρακτικές,
συνεπαγόμενα λοιπόν θεωρώ ότι είναι συγκινησιακά φορτισμένη και μάλλον απόλυτα περιττή
παρόλα αυτά είναι μια καλή ευκαιρία για να ειπωθεί ξανά το κορυφαίο “πού πανε τα χρήματα του ελληνικού λαού”
και να εξαχθεί υπό μορφή ύψιστης πολιτικής κορώνας το συμπέρασμα : τα τρώνε οι bloggers στις Βρυξέλλες
Νoname September 11, 2008 @ 7:30 am
To Κ.σ.Μ είναι το πιο καλτ individual της μπλογκόσφαιρας. Προ ημερών τράβαγε τα βυζιά του, υπερασπιζόμενο τη λογοτεχνική αξία των βιβλίων του Αλέξη Σταμάτη. Τί άλλο να πει κανείς πέραν αυτού;
NoName, όπως έγραψα δεν σκέφτηκα το “διευθυντήριο των Βρυξελλών” όταν είδα τα κτήρια αλλά το όραμα των Σουμάν και Μονέ. Έτσι, χαϊδευτικά, αποκαλούμε μεταξύ μας την ΕΕ στη Συμμαχία.
Νίκο, όσο λειτουργούν με αυτό τον τρόπο οι ανεξάρτητες αρχές δεν πρόκειται να αποκτήσουμε ποτέ δημοκρατία. Επιχειρούν να υποκαταστήσουν το κρατος. Ναι, το έχω δει το Fountainhead, αλίμονο! Και ναι, ο Γκάρυ Κούπερ είναι πιο ωραίος από τον Κοραή… Όσον αφορά στον Ρότενμπεργκ έχει δεσμούς με την Ελλάδα. Η σύζυγός του είναι ελληνίδα και ο πεθερός ζει εδώ, στην Αθήνα.
Αθήναιος September 11, 2008 @ 8:07 am
- Παρατηρώ την Μπαμπινιώτεια γραφή στο “κτήρια” αλλά δεν τη σχολιάζω
- Tο πνεύμα του Robert Schuman πάντως (αν βάλουμε άλλο ένα “n” πάμε σε άλλο πνεύμα : πολύ πιο φίνο και ευχάριστο ) θα διατηρούνταν καλύτερα σε καθεδρικό!! (κακιούλες για τον “πατέρα” από κάποιον εκ γεννετής κακοήθη )
- Αναρχοκαπιταλίστρια λοιπόν ε? Ο μπάρμπα Λύσανδρος ( o Spooner μωρέ :lol:) θα ήταν περήφανος :-)…Κοίτα να δεις πόσο πολύ μπορείς να συγκλίνεις με κάποιον ξεκινώντας από 2 διαφορετικές αφετηρίες , και όχι δεν μιλάω για το Spooner αλλά για την αφεντομουτσουνάρα μου!!
- Πολλά θέλω να γράψω αλλά θα τα αφήσω γι άλλη φορά καθώς καίγεται ο …μου να σχολιάσω μια απόφαση του ΔΕΚ και η προθεσμία από το περιοδικό έληξε χτες!! Έχω πάντως να σχολιάσω με το καντάρι : για σένα, όχι για το ΔΕΚ
:lol:
Γιάννης
Γιάννης Κουτσαγγέλου September 11, 2008 @ 8:30 am
Κλασσικός Αθήναιος…
*
Εμφορούνται, παρακαλώ.
Πάνος September 11, 2008 @ 8:46 am
Έχεις δίκιο Αθήναιε, δεν μπορώ να νιώθω ασφαλής εάν δεν είμαι ελεύθερη. Ήπιατε καφεδάκι στα Sablon?
Flo September 11, 2008 @ 9:48 am
Μια χαρά σας βρίσκω να ταξιδεύετε με την πράσινη κάπα.
Πάω κι εγώ να αερίσω λίγο τ’ αμπέχωνο. Πού ξέρεις μπορεί να με καλέσει το …ΚΚΕ να γνωρίσω από τα μέσα το Διευθυντήριο. Το είπα ότι κι εγώ θα συμμετείχα ευχαρίστως έτσι; Τέτοιες ευαισθησίες αυτοαποκλεισμού δεν είχα, δεν έχω, δεν θα ‘χω.
Σοφότερη γύρισες κι ευτυχώς Πασοκότερη όχι. Ή να θεωρήσω πως όλη αυτή η προς τα πρόσωπα ευαρέσκεια είναι κομμάτι της διάβρωσης που υπέστη εντός σου το Αντιπασοκικό ημισφαίριο;
Καλώς γύρισες και πάντα με το καλό να ξαναφεύγεις και να …έρχεσαι!
Dimitris Rousounelos September 11, 2008 @ 10:15 am
Φάγαμε και ήπιαμε πολύ άσχημα αλλά δεν ασχολήθηκα καθόλου με αυτό γιατί με απορρόφησε το πρόγραμμα και ήθελα να κάνω και 1-2 δουλειές επί τη ευκαιρία. Έφερα γκουρμεδιές όμως και μάλιστα δυο μπουκάλια ξύδι, το ένα με πούλπα σύκου και το άλλο με ρόδι. Δεν φανταζόμουν ότι θα ήταν τόσο χρήσιμα!
Το ΚΚΕ Δημήτρη καλεί μόνο κομματικούς, δεν διακινδυνεύει διαφωνίες και κριτικές…
Πάνο, γιατί τί έγραψα; Είναι γνωστό πως εδώ σερβίρουμε αποκλειστικά, κλασικές συνταγές!
Γιάννη, libertarian παρακαλώ! Δεν μου λες. Εσύ δεν είσαι τσάτσος των ανεξάρτητων αρχών;
Αθήναιος September 11, 2008 @ 11:22 am
[...] το ποστάκι του Αθήναιου σχετικά με το Ευρωταξείδιον. Γιά Πο Πο Culture! κάνεις [...]
Pingback “Διαίρει και βασίλευε” ήταν το βασικό moto όσων κατά καιρούς ασχολήθησαν με την Ελληνική Μπλογκόσφαιρα… « The Εvil MacManus Diaries September 11, 2008 @ 12:28 pm
[...] Ρεπορτάζ για το ταξίδι στις Βρυξέλλες, στον tsimitaki επίσκεψη στις Βρυξέλλες από τον Αθήναιο. Οι Έλληνες bloggers στις Βρυξέλλες, από το [...]
Pingback αν δεν έχεις κάτι να κρύψεις τότε δεν έχεις προσωπική ζωή… « Στέφανος Ν. Παπανώτας September 11, 2008 @ 3:08 pm
ΠΑΣΟΚ, Βρυξέλλες… επιστρέφετε λοιπόν στη μάχιμη αρχαιολογία;
Μαύρο πρόβατο September 11, 2008 @ 3:18 pm
1. Το “κτήρια” με Η εν-νο-εί-ται!!! Έλεος πια με την ρυθμιστική γραμματική/ Μιλάμε, “καλλίτερα” με λλί και κυττάζω με ΥΤΤ. Τέλος.
2. Κάτω τα χέρια από τη Μαίρη Ματσούκα, θα συμφωνήσω.
Homo Ludens September 11, 2008 @ 4:59 pm
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό που έγινε αυτή η κίνηση. Μάθαμε όμως ότι πολύ συναχώθηκαν και αναρωτιέμαι αν δεν ντυνόντουσαν καλά (πουλόβερ κλπ). Επίσης δεν μας είπες πού και τι φάγατε. Επειδή δε στην αρχή του θέρους είχες πει κάτι για τις τηγανιτές πατάτες αναρωτιέμαι αν πήγες και σε καμιά φριτερί…
Διότι αγαπητέ Αθήναιε, αναμένω ποστ ΚΑΙ για τις τηγανιτές πατάτες!
Ελένη Τροβά September 11, 2008 @ 6:04 pm
Δέν θά ασχοληθώ διόλου μέ τούς λόγους πού έκαναν ένα ευρωβουλευτή τού ΠΑΣΟΚ νά προσκαλέσει στίς Βρυξέλλες bloggers.Σάμπως,μέ δικά του-προσωπικά λεφτά τό έκανε;
Άλλο μέ προβληματίζει,ως πεπεισμένο από χρόνια ευρωπαιστή…..είμαι από αυτούς πού θά ήθελαν τίς,άς τίς πούμε έτσι,Ηνωμένες Πολιτείες τής Ευρώπης-ως ισορροπούσα,απέναντι στίς Ηνωμένες Πολιτείες τής Αμερικής,δύναμη
ΌΜΩΣ….
1.Η συγκρότηση τών Ηνωμένων Πολιτειών τής Ευρώπης εβλήθη ανελέητα εκ τών έσω
2.Ακόμη καί η ενδιαφέρουσα προσπάθεια νά μετατραπεί η ανιαρότατη Union de L’Europe Occidentale στόν Αμυντικό φορέα τής Ενωμένης Ευρώπης εβλήθη ανελέητα όχι μόνον από τό ΝΑΤΟ αλλά καί εκ τών έσω
3.Θεωρώ ότι η κατάρρευση τής Ευρωπαικής Χαλυβουργίας,στίς αρχές τής δεκαετίας τού 80,οφείλετο ΚΑΙ σέ εκ τών έσω δολιοφθορές
4.Είμαι απόφοιοτος (Διοικητικών) τού College d’Europe τής Bruges(promotion Karl Reiner,1977-1978).Από τότε ήταν ιδιαίτερα ΘΛΙΒΕΡΟ καί ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΤΙΚΟ νά βλέπεις νεαρούς υποψήφιους Ευροκράτες (καί νεαρές Ευρωκράτισσες,βεβαίως-βεβαίως!),οι οποίοι…..
α.είτε εξέφραζαν ένα απίστευτο καί ανυποχώρητο,πατριδολατρικό εθνικισμό
β.είτε ήταν στυγνοί καριερίστες (από τά 24-28 τους χρόνια),εις άγραν εξουσίας καί χρήματος….καί τίποτα άλλο
ΦΟΒΑΜΑΙ ΟΤΙ Η “ΕΝΩΜΕΝΗ” ΕΥΡΩΠΗ Η Η ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΚΑΤΗΝΤΗΣΕ ΕΝΑ ΣΚΗΝΙΚΟ ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΙΚΡΙΣΜΑ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΙΚΡΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ
Από τίς Σέρρες φέρνω μαγικούς ακανέδες,υπέροχα ούζα,λουκάνικα Τζουμαγιάς καί θεικούς κουραμπιέδες πού φτιάχνουν οι μοναχές τού Αγίου Ιωάννη τού Προδρόμου…
Έτσι,γιά νά πάνε κάτω…ίσως καί νά χωνευτούν….οι απογοητεύσεις καί οι αυταπάτες τής “Ενωμένης Ευρώπης”
Alex Sakkas September 12, 2008 @ 4:53 pm
[...] Ματθαίος Τσιμιτάκης, arkoudos.com, Στέφανος Παπανώτας, Αθήναιος, vrypan, kalimera.pasok.gr, neolaia.gr, magicasland.com [1] [2] [...]
Pingback Βρυξελλών επιμύθιο « Πολιτεύομαι! September 14, 2008 @ 12:27 pm
[...] amarkos.gr, magicasland.com, vrypan.net, oneiros.gr, greekgastronomer.com, adeligia.net, tsimitakis.wordpress.com, blog.cosmix.org, metablogging.gr, e-diva.eu, [...]
Pingback Blogs, ενεργοί πολίτες και άλλα παραμύθια … « Κάτοικος γυάλινου πύργου September 16, 2008 @ 1:21 am
[...] nmpardakis, diva, Αθήναιος, [...]
Pingback Μερικές σκόρπιες σκέψεις από τις Βρυξέλλες | magicasland February 1, 2010 @ 5:20 pm